De excursione Asturicam nuper acta

De novis discipulis discipulabusque benigne excipiendis

Gratissimum nobis fuit, ut solet, novos excipere discipulos discipulasque! Qui quidem quarto in gradu institutionis secundariae, quam vocant, hoc anno cum sint versaturi, ut sapientiores, immo humaniores in dies per bonas litteras homines fiant toto exoptamus corde...!

De Asturicensi excursione nuperrime habita

Die 27 mensis Aprilis haud multi gregis Quarti Secundarii discipuli discipulaeque Asturicam petiverunt urbem, eius quae nunc temporis asservantur Romana vestigia antiquissima inspecturi vel lustraturi...

Cuius enim visitatio vallum legionarium (id quod fossam praebet fastigatam), thermas, curiam Romanam, cardinem urbis, forum amplissimum (plus triginta millia kilometra quadrata longum latumque, quod mirum nimis!), cloacam quandam, villam eam opere musivo accuratissime exornatam est complexa. Quibus rebus eae pulcherrimae, Museo Romano quae continentur reliquiae, addendae sunt.

Prandio postea multa pace felicissimoque animo una sumpto, omnes Legionem serenissimo regressi sumus corde.

Valete amici suavissimique lectores!

De discipulis discipulabusque hoc anno excipiendis

Novi hoc anno academico ineunte advenerunt ad nos discipuli discipulaeque linguae Latinae operam daturi eique maximopere atque ex imo corde quos excipimus.

Quibus omnibus iter ominamur  faustum felicissimumque Latinum! Agite! Bene agite atque valeatis semper!

De Asturicensi excursione nuper facta

Vt noster est mos, novas hoc anno excursiones Asturicam petentes duas fecimus, quas discipuli ei discipulaeque ad utrumque gregem quartum secundarium pertinentes multa alacritate multoque studio participarunt. Quarum prior die 7 huius mensis, altera vero die 16 facta est.

Quas enim dum excursiones faciebamus vestigia illa Romana, quibus urbs Asturica antiquissima origine quae creditur eaque Romana, abundat redundatque, discipuli oculis lustrarunt suis et pedibus percurrerunt. Quod valde eis placuit, si ipsis est credendum discipulis.

Prandio denique utraque occasione in thermopolio quodam una sumpto, quod multis sparsimus facetiis et cachinnis, autoraedam longam conscendimus Legionem bona hora repetituri, quam attigimus  urbem vesperi haud serius.

Valete in proximum, lectores suavissimi!

De novis discipulis discipulabusque benigne excipiendis

Salvete discipuli discipulaeque, postremi qui ad nos advenistis! Gratissimos vos excipimus linguae Latinae operam daturos multam! 

Quae enim lingua, si paulatim eam exerceritis, cordi vobis quin denique sit fieri non potest, pro certo habeatis!

Faustum enim prosperumque id quod iter incepistis fiat vobis et ad eius finem felices perveniatis maximopere exopto!

De Festo illo ad Poesim celebrandam honorandamque

De Asturicensi quam fecimus excursione

Salvete amici amicaeque!

Illud novi vobis hodie tradimus, die enim 16 mensis Martii ultimam nos fecisse excursionem Asturicam urbem magnificam quam olim nominarunt petentes.

Cuius enim excursionis quinque ad quartum gradum secundarium pertinentes fuerunt discipuli discipulaeque participes. 

Qui quidem una cum Ansgario eorum Latino magistro varia quae apud Asturicensses asservantur vestigia Romana alacre animo necnon festivitate quadam totum per matutinum lustrarunt tempus. 

Quas inter archaeologicas reliquias eae imprimis sunt numerandae: forum Romanum, amplissimum latissimumque quod fuit, murus Romanus fere nostra aetate pristina ratione perditus totusque quadam refectus arte, thermae minores atque fossa castrorum fastigata, exemplar rarissimum eorum quae ad nos usquam mundi Romani pervenerunt, domus quaedam ditissima eaque operibus musivis perbelle exornata, cloacae magnificae, quibus adhuc Asturicenses cives (mirabile dictu!) utuntur, id quod fere sola de Vrbe Asturica totum per orbem terrarum dici licet; Aedes Augusti sive Curia magistratuum, id quod earum rerum studiosi nunc temporis disputare videntur, atque tandem Museum Asturicense, ubi multa alia eademque splendida colliguntur et thesaurizantur Romana vestigia.

Ecce nonnullae eius diei imagines, quibus memoriam tanti gaudii refricare necnon revocare velle videmur.

Valeatis omnes, lectores suavissimi, quam optime!

De excursione Matritum nuper facta

Die 28 mensis Ianuarii plus quam quinquaginta discipuli discipulaeque varios ad gradus gregesque nostri lycei pertinentes Matritum peterunt eique non soli sed a duobus magistris linguae sive Latinae sive Graecae comitati.

Quae quidem excursio hunc habuit scopum, ut Museum illud Pratense mane necnon Museum aliud Antiquitatum vesperi et visendum et lustrandum esset.

Quod enim ad Museum Patrense attinet, nonnullae fuerunt tabulae pictae intentionem placitumque discipulorum quae allexerint moverintque. Quas inter eae a Diego Velazquez pictore de mythologia re effictae discipulorum animum sensaque apprime moverunt. Haud aliter si de Francisco illo Goya atque Petro Paulo Rubens dixerimus.

Prandio enim iam sumpto parvaque post cibos requie adempta, Museum illud Antiquitatum una petivimus, quod intrantes interque lustrandum multa et conspicere et gustare antiquitatum Romanarum vestigia ibi asservata potuimus. 

Museo autem relicto, haud parva discipulorum turma vias Matritenses tabernis perplurimis speciosissimisque quae abundant eo emensi sunt animo, ut memorias quasdam donaque nonnulla et emere et Legionem comportare possent. Quod maxima fecerunt alacritate festivitateque.

Iam tandem omnes cum autoraedam longam conscendissent, iter novum idque contrario sensu refecimus Legionem petituri, quem urbem vigilia fere tertia ineunte sani sospitesque Deo gratias attigimus. 

Diem ergo placidum suavem iucundum eumque non sine litteris doctrinaque peregimus. 

Gratias omnibus perplurimas!

De Graecis fabulis quibusdam eisque hilara ratione inductis...

Salutem primum iam a principio propitiam mihi atque vobis, lectores suavissimi, nuntio.

Novissimum illud apud nos quod est factum hodie vobis apporto, non autem manu, sed lingua eaque scripta, verbis quasi Plautinis ut uti videar. 

Neque inmerito quidem: nonne si scaenicam enarremus fabulam eamque comicam Plautum oporteat ut sermo aliquantillum redoleat noster...?

Ecce ergo histrio ille fama pervulgatissimus nomineque Antonius Blanco nuperrime ad nos venit: qui quidem salso hilaroque cum sit ingenio indoleque, quid aliud nisi risus nostros, immo frequentissimos cachinnos in fabulis Graecis nonnullis agendis et moveret et suscitaret...?

Oportet enim sciatis nostrum eo fabulas Graecas pacto agitare solere, quo discipulos discipulasque suavius facilius in cultum et mythologiam Graecorum informare et eos multis scaenicis strophis delectare necnon in delicias inducere uno eodemque tempore valeat. 

Quas inter plurimas quae exstant Graecae fabulae tres ea occasione cum Antonius agere voluisset, de Pigmalione nempe atque Phaetone illo Venereque dea, discipulisque quibusdam quasi vicariis personis adhibitis, tanta noster comica vi omnia fecit, ut spectatores variis ex lyceis atque collegis Legionensium provenientes quin maximopere delectarentur atque validissime plauderent ad finem non potuerint...!

Gratias perplurimas, Antoni, atque quam primum occasione alia data ad nos revenias...!

Et vos, salvete multum! Quin ergo plauditis...?

Benigne vos excipimus, discipuli discipulaeque!

De discipulis alloquentibus

Salvete vos, qui nuperrime ad nos advenistis discipuli!

De fabula scaenica apud Institutum Biblicum et Orientale acta

Ecce imagines ad sessionem a sodalibus utriusque sodalitatis, Societatis nempe Hispanae Studiorum Classicorum (apud Legionenses) necnon Instituti Biblici et Orientalis die 25 mensis Iunii habitam. Quae quidem sessio quattuor per horas perducta optima fuit occasio ad mutuam confirmandam atque roborandam consuetudinem, iucundissimos ex qua fructus esse sperandos exoriendosque bene credimus.

Fuit eius in initio commune convivium apud claustrum Sancti Isidori minoris basilicae magis quam a triginta sub divo constitutum participibus, quorum haud parva discipulorum pars est numerata.  Quo perfecto socii Societatis Hispanae Studiorum Classicorum postremum habuimus rebus proximo anno agendis destinatum coetum: cuius de argumento necnon placitis, quae fuerint, maiorem proxima symbola adhibita edemus notitiam.

Concilio dimisso, aedificium intravimus id, quod sedem Instituto Biblico et Orientali apud Legionenses praebet: quo in lustrando atque percurrendo horam fere et dimidiam trivimus temporis, neque irritum illud fecimus, illos enim thesauros atque maximi vestigia momenti ibi servata quae sunt, non coniectura, immo in praesentia operae revera pretium ut conspicias est.

Dein Iesu García Recio, praeses atque Instituti Biblici qui est apud nos conditor, ducente necnon moderante brevissimum inter adstantes sertum est colloquium, cuius argumentum, si quis roget, ecce: de cultu Mesopotamico atque Aegyptio antiquis, quantum enim ad cultum Graecum et Romanum acutius cognoscendos penetrandosque eorum valeat notitia doctrinaque, dummodo illud ante oculos ponas, cultum eum classicum, qui nuncupari solet, nihil tandem esse aliud nisi traditionem atque catenam umquam ab eis temporibus nec fractam nec interruptam.

Ultima in sessionis parte parvus discipulorum grex una cum eorum magistro brevissimam quam ipse composuerat magister coram circumstantibus fabulam egerunt, melius quo dicamus, legerunt comicam, quae imaginibus haud paucis illustrata, si rumor est credendus, spectatores multum delectavisse putatur. Ita dei bene velint atque duint!

Valedictionibus ab Assumptione Sánchez, moderatrix quae apud nos Societatem Classicam fovet necnon ministrat, dictis sessio suum ad finem pervenit.

Valeatis quam optime omnes, atque in proximum!

Inter agitandum scholas Latinas...

Ante duas septimanas has excepimus imagines, quibus discipuli linguam Latinam, quantum tunc temporis poterant, adhibentes ostenduntur. Captae enim mediis in scholis agitandis imagines cum fuerint, illud speciosi necnon alicuius habent rei, quod vivaces atque nullo modo fictae evasisse videntur: plurima enim ut patet eis insunt menda, eaque corrigenda, sed quae qualisque praecipua apud magistros sit res facienda nisi ut discipulos emendatos reddeamus nemo quin sciat fortasse erit...

Et vobis discipuli discipulaeque toto ex corde gratulari bene volo!

Ecce vos discipuli discipulaeque iucundiores benignique qui adestis!

Cum iam tempus multum atque vitam una degerimus, nulla tamen adhuc fuerat occasio novos eosque optimos exhibendi commendandique discipulos discipulasque. En ergo eos, lector suavivissime, qui stipati ante machinulam modo astiterunt. Benignissime ad nos, ut semper, vos venisse pro comperto habeatis, discipuli! Iam iam novi de vobis erunt narrandi nuntii...!

Discipulis pro dolor est valedicendum...!

Tempore iam peracto scholare discipulis valedicere debemus, quos proximo versantes cursu apud nos habere atque videre bene cupimus!

Valeatis ergo omnes, cari discipuli discipulaeque!

De excursione Gigiam nuper facta

Die 22 huius mensis, die scilicet Martis, non modicus discipulorum grex una cum tribus eorum magistris, quorum alii ad linguam Latinam, alius autem ad Graecam pertinent, Gigiam urbem petiverunt eo consilio manifesto, ut vestigia Romana ibi manentia, thermas nempe Romanas easque mirificas, viderent explorarent lustrarentque.

Quibus conspectis vestigiis, ad Theatrum Gigionense nomine Jovellanos discipuli magistrique suos rexerunt pedes fabulam eam Plautinam TRVCVLENTVS inscriptam conspecturi, quam actores tali hilaritate iucunditateque adhibitis egerunt ut nemo omnium quin rideret immo cachinnaret fuerit...!

Iam vesperi atque prandio confecto Aquarium id pulcherrimum prope oppidum situm non omnes visitavimus viatores, quorum varietas tanta piscium eorumque diversa genera ita allexerunt intentionem ut plurimis imaginibus photographematibusque exceptis non rari qui promitterent alia occasione futura huc sese venturos fuerint.

Id quod nostris quoque in votis est faciendum!

Valete omnes!

Valete, cari discipuli! Salvete vos alii, quomodo valetis?